Online doneren

back

Zoals we in de vorige nieuwsbrief meldden, hebben we in februari/maart een bezoek gebracht aan Namibie en uiteraard hebben we een aantal dagen op Siama doorgebracht. Wat hebben we genoten van de vooruitgang van het project en zeker van "onze" meisjes in het huis.

 Ze zijn blij en enthousiast. Sommigen van hen zijn duidelijk aan het "puberen" en dat geeft natuurlijk de nodige confrontaties met de huismoeder Apollonia en Heike, onze manager. Maar dit is een normaal verschijnsel zullen we maar zeggen.

 Onze huismoeder Apollonia, doet haar werk fantastisch en wij hebben bewondering voor haar, hoe zij een huishouden met 17 kinderen (zij heeft zelf nog een babietje) runt. Er is sfeer en er heerst duidelijk orde en rust. De meisjes dragen schone kleren en Apollonia ziet er op toe dat ze zich elke avond douchen, tandenpoetsen enz.

Een knappe prestatie van haar. Ook stelt Apollonia zelf de weekmenu's samen. Daarin zorgt ze voor gezond en gevarieerd eten. Zo krijgen de meisjes veel verse groenten, vaak uit eigen tuin.

Heike, samen met een tuinman zorgen voor de groententuin. Soms met een helpende hand van de meisjes. Dit is beslist veel werk. Bovendien moet de tuin elke dag besproeid worden, wat veel tijd kost. Toen wij er waren, groeiden er pompoenen, paprika's. komkommers, tomaten, courgettes, sla, prei en aubergines in de tuin.Alles zag er fantastisch uit.

Aankomst 

Bij aankomst waren de meiden blij en hingen aan onze armen, streelden en aaiden ons om zo hun aanhankelijkheid te tonen. Want dat is zeker, ze hunkeren naar aandacht en liefde. Willen van alles voor je doen. Zo was onze auto, die we gehuurd hadden, verschrikkelijk vuil en zat onder de modder (het was immers regentijd). Gevraagd of zij die auto schoon wilden maken, gingen ze direct aan de slag. Er is echter geen stofzuiger, dus met bezem, stoffer en blik werd de binnenkant van de wagen gecleaned. De buitenkant van de auto werd met water en kranten (ja, u leest het goed) gepoetst. En na een uurtje zag de auto er spic en span uit.

We "beloonden" ze 's avonds met een bonte avond, die wij voor ze in elkaar gezet hadden. Deze bestond uit spelletjes, liedjes, dansjes enz.

Voor hen samen hadden we een "sprekende globe" meegebracht. Deze leert ze waar alle landen in de wereld liggen, de hoofdsteden, de zeëen, de bevolking, waar men van leeft, inwoneraantallen etc. Zeer educatief.

Daarnaast hadden de kinderen van de Don Boscoschool uit Lisse kadootjes voor de meisjes gemaakt zoals kettinkjes, armbandjes, boekjes, kaarten, een plakboek met foto's en brieven etc. Ze kwamen ogen (en handen) te kort om wat uit te zoeken.

Ook hadden we een film  om te laten zien hoe het er op een Nederlandse school aan toegaat. Ze keken er vol bewondering naar en veel vragen werden gesteld; waarom dragen ze geen uniform; waarom hebben ze dikke jassen aan; hoe gaan de kinderen naar school; wat doen ze in een gymnastieklokaal etc.

Maar het mooiste kado was toch wel dat elk meisje een toilettasje met inhoud kreeg.In het afgelopen jaar hadden wij allerlei monstertjes van cremetjes, geurtjes, lippenstift, shampoo, tandenborsteltjes met tandpasta, kammetjes, spiegeltjes verzameld. Ieder van hen kreeg zo'n dik gevuld tasje. Ze "smeerden" alles op en onder. Anti-rimpelcreme op je benen, lotion op je armen. Ze waren supergelukkig!!!!!!!!!!

Kortom, het was enig, die avond zoveel blije gezichten te zien.

 De volgende dag, zaterdag, waren ze vrij en moesten de oudste meisjes Apollonia helpen bij de was en de strijk. Dat is de dag dat alle schooluniformen gewassen worden.

En er moet 's middags, evenals alle andere dagen van de week, huiswerk gemaakt worden. Van 3 tot 4 uur 's middags werken ze onder supervisie van Heike en Apollonia aan hun huiswerk. Zijn ze dan nog niet klaar, gaan ze 's avonds na het eten nog even door. Ja, er heerst duidelijk discipline.

Verder is er voor de meisjes niet veel afwisseling. Sportclubs of andere bezigheden zijn er niet in Omaruru. Heike is daarom druk bezig om de meisjes met veel andere facetten in het leven te laten kennismaken. Zo hebben zij eens in de week yogales. Heike is sinds kort ook gestart met zelf verdedigingslessen.

Heel aandachtig luisteren ze naar haar uitleg en oefenen met elkaar de verschillende "grepen" en "mokerslagen"

Daarbij moet hard geschreeuwd worden, wat ze prachtig vinden.

Hopelijk hebben ze deze praktische oefeningen nooit nodig. Maar u ziet ze worden wel op alles "voorbereid"

 Laatste dag

Aan het einde van ons verblijf zijn we pizza gaan eten in een lokaal restaurant. Dat vinden ze prachtig en is een ware traktatie voor ze.Van de eigenaresse van dit etablissement mochten ze ook komen zwemmen. Er is maar een klein bad, dus moest  er in twee groepen groepen gezwommen worden,

Wij hebben geprobeerd de grote meisjes "duiken" te leren.

Dikke pret, want er zijn heel wat "platte landingen" gemaakt.

Maar leuk vonden ze het. Wij zelf hebben niet gezwommen, maar na afloop van de duiklessen, konden wij ook door de wringer!!

Voor deze keer weer genoeg nieuws van Siama.Wij zijn blij dat het daar zo goed gaat en door zoveel mensen in Nederland en daarbuiten financieel gesteund wordt.

Onze hartelijke dank hiervoor.

Een volgende keer zullen we beschrijven, hoe een dag op Siama er uitziet. We houden u op de hoogte.

back